Anoreksja i bulimia – co to jest, objawy i leczenie, anoreksja bulimiczna

Anoreksja i bulimia to schorzenia odżywiania. Mogą mieć podobne objawy, takie jak zniekształcony obraz ciała. Prezentują się jednak różnymi zachowaniami powiązanymi z życiem.

Na przykład ludzie, którzy narzekają na anoreksję, znacznie zmniejszają przyjmowane posiłki, aby schudnąć. Pracowniki z bulimią jedzą nadmierną ilość pożywienia w niedługim czasie, a wtedy oczyszczają lub stosują pozostałe metody, aby uniknąć przybraniu na wadze.

Mimo iż zaburzenia odżywiania nie są powiązane z wiekiem ani płcią, ślubne są nimi ujęte w nieproporcjonalny sposób. Według National Association of Anorexia Nervosa and Associated Disorders (ANAD) około 1 procent wszystkich amerykańskich kobiet zachoruje na anoreksję, a 1,5 procent rozwinie się bulimia.

Ogólnie rzecz biorąc, ANAD szacuje, że co chwila 30 milionów Amerykanów żyje z zaburzeniami odżywiania, takimi jak anoreksja czy bulimia.

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o tym, jak objawiają się te okresy, gdy są diagnozowane, dostępne opcje działania również dużo więcej.

Które są informacji i objawy?

Zaburzenia odżywiania zwykle wyróżniają się intensywnym zaabsorbowaniem jedzeniem. Dużo postaci z zaburzeniami odżywiania wyraża i niezadowolenie ze swojego wyglądu ciała.

Inne fakty są często typowe dla danego stanu.

Anoreksja

Anoreksja często płynie ze zniekształconego obrazu ciała, jaki może dotyczyć z traumy emocjonalnej, depresji lub lęku. Niektóre kobiety mogą postrzegać ekstremalną dietę lub utratę wagi jako wyjście na odzyskanie kontroli nad własnym mieszkaniem.

Istnieje wiele różnych objawów emocjonalnych, behawioralnych oraz finansowych, które mogą sygnalizować anoreksję.

Objawy fizyczne potrafią stanowić ciężkie i oczekiwać życiu. Zawierają:

  • poważna utrata wagi ciała
  • bezsenność
  • odwodnienie
  • zaparcie
  • wadę i zmęczenie
  • zawroty osoby oraz omdlenia
  • przerzedzenie i łamanie włosów
  • niebieskawe zabarwienie palców
  • sucha, żółtawa skóra
  • niezdolność do tolerowania przeziębienia
  • brak miesiączki lub brak miesiączki
  • puszyste włosy na ciele, ramionach i osób
  • arytmia lub nieregularne bicie serca

Człowiek z anoreksją może dochodzić takie nowości w utrzymaniu, zanim objawy finansowe będą oczywiste. To powoduje:

  • pomijanie posiłków
  • kłamać o tym, ile zjadli jedzenia
  • jedzenie tylko niektórych „bezpiecznych” – zwykle niskokalorycznych – pokarmów
  • przyjmowanie nietypowych nawyków żywieniowych, takich jak sortowanie żywności na talerzu lub krojenie żywności na drobne elementy
  • źle rozmawiają o własnym ciele
  • próbując ukryć swoje ciało za pomocą luźnych ubrań
  • unikanie sytuacji, jakie mogą zbierać się z życiem przed innymi ludźmi, co może działać wycofaniem się z otoczenia
  • unikając sytuacji, w których znaleziono by ich ciało, takich jak plaża
  • ekstremalne ćwiczenia, jakie mogą przybrać formę ćwiczeń zbyt długo lub zbyt intensywnie, jak godzinny jogging po zjedzeniu sałatki

Objawy anoreksji mogą się nasilać w wagę postępu choroby. Zawierają:

  • słaba samoocena oraz wygląd ciała
  • drażliwość, pobudzenie czy nowe zmiany nastroju
  • izolacja społeczna
  • depresja
  • niepokój

Bulimia

Ktoś z bulimią może z okresem rozwinąć niezdrowy stosunek do spożycia. Mogą zostać pochłonięci niszczącymi cyklami objadania się, a wtedy panikować na punkt spożywanych kalorii. Że to wieść do ekstremalnych zachowań, aby uniknąć przybieraniu na sile.

Są dwa nowe sposoby bulimii. Próby oczyszczenia służą do ich poznania. Nowe wydanie Podręcznika diagnostycznego i statystycznego zaburzeń psychicznych (DSM-5) wiąże się już do prób oczyszczenia jako „niewłaściwych zachowań kompensacyjnych”:

Usuwanie bulimii. Człowiek z ostatniego standardu regularnie wywołuje wymioty po upartym jedzeniu. Mogą jeszcze niewłaściwie używać diuretyków, środków przeczyszczających lub lewatyw.

Nieprzeczyszczająca bulimia. Zamiast oczyścić, człowiek spośród ostatniego gatunku może pościć lub robić ekstremalne ćwiczenia, aby uniknąć przybraniu na mierze po upijaniu się.

Wiele postaci z bulimią odczuwa niepokój, dlatego ich wzięcia żywieniowe wymknęły się spod kontroli.

Także kiedy w wypadku anoreksji jest wiele nowych objawów emocjonalnych, behawioralnych oraz zewnętrznych, które mogą sygnalizować bulimię.

Objawy fizyczne mogą być pracochłonne oraz zagrażać życiu. Zawierają:

  • waga, która jest oraz sprowadza się w dużych ilościach, od 5 do 20 funtów w czasu tygodnia
  • spierzchnięte lub popękane usta z początku odwodnienia
  • przekrwione oczy lub oczy z popękanymi naczyniami krwionośnymi
  • zgrubienia, rany lub blizny na knykciach wywołane wymiotami
  • wrażliwość jamy ustnej, może z powodu erozji szkliwa zębów i oddalających się dziąseł
  • obrzęk węzłów chłonnych

Gość z bulimią może dochodzić pewne koleje w zachowaniu, zanim objawy finansowe będą znaczne. To powoduje:

  • stale martwiąc się o wagę lub wygląd
  • jedzenie do dyskomfortu
  • wyjście do łazienki natychmiast po jedzeniu
  • zbyt wielu ćwiczeń, często po tym, jak dużo zjedli podczas jednego siedzenia
  • ograniczanie kalorii lub unikanie niektórych potraw
  • nie chcąc jeść przed innymi

Objawy emocjonalne potrafią się nasilać w siłę postępu zaburzenia. Zawierają:

  • słaba samoocena i wizerunek ciała
  • drażliwość, pobudzenie lub inne
  • ood zmiany
  • izolacja społeczna
  • depresja
  • niepokój

Co wpływa takie zaburzenia odżywiania?

Nie jest popularne, co czyni rozwój anoreksji czy bulimii. Wielu ekspertów medycznych uważa, że ​​że więc wypływać z połączenia złożonych czynników biologicznych, psychologicznych i środowiskowych.

Stanowią one:

Genetyka. Według badania z 2011 r. Stanowi wyższe prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń odżywiania, jeśli jesteś członka rodziny, jaki je liczy. Potrafi to dotyczyć z genetycznej zdolności do stron połączonych z zaburzeniami odżywiania, takich jak perfekcjonizm. Przydatne są dalsze badania, aby ustalić, czy naprawdę jest połączenie genetyczne.

Emocjonalne samopoczucie. Ludzie, którzy doświadczyli urazu czy są kłopoty ze zdrowiem psychicznym, takie jak środek lub depresja, mogą częściej powstawać na zaburzenia odżywiania. Uczucie strachu oraz mała samoocena mogą także dodawać się do ostatnich stanowisk.

Presja społeczna. Obecny zachodni ideał wizerunku ciała, poczucia swej zalety oraz sukcesu zrównanego z chudością może utrwalić pragnienie osiągnięcia tego modelu ciała. Ważna toż więcej podkreślić poprzez presję ze perspektywy mediów i rówieśników.

Jak ocenia się zaburzenia odżywiania?

Jeśli lekarz podejrzewa, że ​​jesteś zaburzenie odżywiania, przeprowadzi kilka testów, które pomogą postawić diagnozę. Testy te potrafią również ocenić wszelkie powiązane powikłania.

Pierwszym etapem będzie egzamin fizyczny. Lekarz waży cię w sensu ustalenia wskaźnika masy ciała (BMI). Najprawdopodobniej popatrzą na Twoją przeszłość, aby sprawdzić, jak poprawiała się twoja rola w terminie. Twój lekarz prawdopodobnie zapyta o twoje nawyki żywieniowe i uczenia. Mogą jednocześnie poprosić cię o wypełnienie kwestionariusza zdrowia psychicznego.

Na tym poziomie lekarz może zleci testy laboratoryjne. Ułatwi to wykluczyć inne przyczyny utraty wagi. Może jednocześnie monitorować ogólny stan zdrowia, aby upewnić się, że nie wystąpiły żadne przeszkody w końca możliwego zaburzenia odżywiania.

Jeśli testy nie ujawnią żadnych innych medycznych przyczyn objawów, lekarz może skierować cię do lekarza w punktu leczenia ambulatoryjnego. Mogą jeszcze skierować cię do dietetyka, aby pomóc ci przywrócić dietę na określone tory.

Jeśli wystąpiły poważne komplikacje, lekarz może zalecić zamiast tego pomaganie szpitalne. Zapewni to specjaliście czy innemu lekarzowi monitorowanie postępu. Mogą również obserwować oznaki dalszych komplikacji.

W obu przypadkach lekarz może stwierdzić konkretne zaburzenie odżywiania po rozmowie o układzie z utrzymaniem oraz wielkością ciała.

Kryteria diagnostyczne

Istnieją różne kryteria, których DSM-5 wykorzystuje do diagnozowania anoreksji lub bulimii.

Kryteria wymagane do zdiagnozowania anoreksji to:

ograniczając przyjmowanie pokarmu, aby utrzymać wagę poniżej średniej wartości dla twojego wieku, wzrostu i pełnej budowy ciała

intensywny obawa przed przybraniem na wadze lub otyłością

budując swoją rolę z twoją wartością lub innymi zniekształconymi pojęciami o obrazie ciała

Kryteria wymagane do zdiagnozowania bulimii to:

nawracające epizody objadania się

wydające się niewłaściwe zachowania kompensacyjne – takie jak nadmierne ćwiczenia, wymioty wywołane przez siebie, post lub niewłaściwe stosowanie środków przeczyszczających – w końcu zapobieżenia przybieraniu na sile

objadanie się i skandaliczne zachowania kompensacyjne występujące średnio co kilka raz w tygodniu przez co kilka trzy miesiące

budując swoją wagę z twoją wartością czy innymi zniekształconymi wyobrażeniami o obrazie ciała

Jakie opcje leczenia są dostępne?

Nie stanowi szybkiego rozwiązania na zaburzenia odżywiania. Jest jednak wiele metod leczenia anoreksji oraz bulimii.

Lekarz może zalecić połączenie terapii mówionych, leków na poradę i rehabilitacji w charakteru leczenia obu stanów.

Ogólnym celem działania jest:

rozwiązać podstawową podstawę tego etapu

popraw swoje drogi z życiem

modyfikować wszelkie niezdrowe zachowania

Lek

Według badania z 2005 r. Leki wykazały niewielką skuteczność w działaniu anoreksji.

Jednak spośród kilku przeprowadzonych prób istnieją dowody sugerujące, że:

Olanzapina (Zyprexa) może stymulować smak i przyciągać do spożycia.

Selektywne przeciwdepresyjne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takie jak fluoksetyna (Prozac) i sertralina (Zoloft), mogą wesprzeć w działaniu depresji i OCD, co chyba być wynikiem ubocznym lub nawet powodować zaburzenia odżywiania.

Opcje lecznicze dla bulimii ujawniają się coś dużo obiecujące. Doświadczenie z 2005 r.Zaufane źródło wskazuje, że wiele leków że żyć skutecznych w pomaganiu tego schorzenia.

Zawierają:

SSRI, takie jak fluoksetyna (Prozac), mogą posłużyć leczyć depresję, lęki lub zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, a też zmniejszać cykle obrzęku oraz przeczyszczenia.

Inhibitory monoaminooksydazy, takie jak buspiron (Buspar), mogą posłużyć zmniejszyć lęk oraz ograniczyć cykle obrzęku-przeczyszczenia.

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak imipramina (Tofranil) oraz dezypramina (Norpramin) mogą zadziałać w zmniejszeniu cykli objadania się i płukania.

Leki przeciwwymiotne, takie jak ondansetron (Zofran), mogą pomóc zmniejszyć czyśćce

ng.

Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) wykorzystuje połączenie terapii mówionej i technik modyfikacji behawioralnej. Że więc tworzyć zainteresowanie się traumą z historii, co mogło zrobić potrzebę kontroli lub złej samooceny. CBT może i mieć kwestionowanie motywacji do ekstremalnej utraty wagi. Twój terapeuta pomoże ci ponad opracować praktyczne, odpowiednie style radzenia sobie z wyzwalaczami.

Terapia rodzinna prawdopodobnie żyć polecana młodzieży i dzieciom. Posiada na celu poprawę komunikacji między tobą a twoimi rodzicami, a jeszcze nauczyć rodziców, jak daleko wspierać cię w procesie zdrowienia.

Twój terapeuta lub lekarz może jeszcze zalecić grupy wsparcia. W współczesnych kategoriach możesz mówić z różnymi, którzy doświadczyli zaburzeń odżywiania. Że wtedy potwierdzić Ci społeczność ludzi, którzy znają twoje poznania i potrafią zaoferować pomocny wgląd.

Zaburzenia odżywiania są leczone również w warunkach ambulatoryjnych, jak oraz stacjonarnych. Dla wielu chciane jest leczenie ambulatoryjne. Będziesz zawsze spotykać się z specjalistą, terapeutą i dietetykiem, ale możesz podjąć normalne życie. Nie musisz przegapić znacznej części pracy czy szkoły. Możesz spać w zaciszu swego domu.

Czasami chciane jest leczenie szpitalne. W takich wypadkach zostaniesz hospitalizowany lub objęty programem leczenia na żywo, który pomoże ci pokonać zaburzenie.

Leczenie szpitalne pewno żyć odpowiednie, jeśli:

  • Nie użył się do działania ambulatoryjnego.
  • Leczenie ambulatoryjne nie było pomocne.
  • Wykazujesz oznaki nadmiernego niewłaściwego stosowania tabletek dietetycznych, środków przeczyszczających lub diuretyków.
  • Twoja siła jest delikatniejsza bądź podobna 70 procentom całej masy ciała, co sprawia ryzyko poważnych powikłań.
  • Masz dużą depresję lub lęk.
  • Demonstrujesz zachowania samobójcze.

Czy możliwe są komplikacje?

Nieleczona anoreksja i bulimia mogą iść do komplikacji zagrażających życiu.

Anoreksja

Z czasem anoreksja może sprawiać:

  • niedokrwistość
  • brak równowagi elektrolitowej
  • niemiarowość
  • utrata kości
  • niewydolność nerek
  • niewydolność serca

W ciężkich wypadkach może nastąpić śmierć. Jest toż dodatkowe, nawet jeżeli nie jesteś jeszcze niedowagi. Że zatem dotyczyć z arytmii lub braku równowagi elektrolitów.

Bulimia

Z czasem bulimia może sprawiać:

  • próchnica
  • stan zapalny lub uszkodzony przełyk
  • zapalenie gruczołów w otoczeniu policzków
  • wrzody
  • zapalenie trzustki
  • niemiarowość
  • niewydolność nerek
  • niewydolność serca

W pełnych przypadkach może wystąpić śmierć. Jest wówczas dodatkowe, nawet skoro nie masz niedowagi. Widać wtedy powstawać z arytmii lub niewydolności narządów.

Które są perspektywy?

Zaburzenia odżywiania można leczyć poprzez połączenie modyfikacji behawioralnych, terapii i leków. Odzyskiwanie jest procesem ciągłym.

Ponieważ zaburzenia jedzenia łączą się wokół jedzenia – czego nie można uniknąć – powrót do zdrowia prawdopodobnie istnieć trudny. Nawrót jest możliwy.

Twój terapeuta może zalecać wizyty „podtrzymujące” co mało miesięcy. Spotkania też potrafią posłużyć zmniejszyć ryzyko nawrotu choroby i pomóc w utrzymaniu planu leczenia. Pozwalają również terapeucie lub lekarzowi dostosować działanie w razie potrzeby.

Jak wesprzeć bliską osobę

Znajome oraz rodzina mogą mieć trudności z wyjściem do osoby, którą kochają, z zaburzeniami odżywiania. Mogą nie wiedzieć, co powiedzieć lub martwić się izolacją osoby.

Jeśli zauważysz, że ktoś, kogo kochasz, wykazuje oznaki zaburzeń odżywiania, jednak zabierz głos. Czasami pracowniki z zaburzeniami odżywiania się boją czyli nie mogą poprosić o ochrona, dlatego musisz przedłużyć gałązkę oliwną.

Kojarząc się do bliskiej osoby, powinieneś:

Wybierz prywatną lokalizację, w której możesz rozmawiać otwarcie bez rozpraszania uwagi.

Wybierz czas, kiedy żadne z was nie zostanie rzucone.

Wynikaj z kochającego miejsca zamiast oskarżycielskiego.

Wyjaśnij, dlaczego się martwisz, nie oceniając ani nie krytykując. Jeżeli to możliwe, należy zwrócić się do konkretnych pozycji i wyjaśnić, dlaczego sprawiłoby to zaniepokojenie.

Podziel się, iż ich przepadasz oraz wymagasz pomóc, niezależnie od potrzeb.

Przygotuj się na zaprzeczenie, obronę lub opór. Niektórzy pracowniki mogą się wściekać oraz wymachiwać. W takim wypadku staraj się zachować relaks i skupienie.

Bądź cichy i podaruj im znać, że jeżeli nie chcą teraz pomocy, będziesz tam, jeśli trochę się zmieni.

Przejdź do rozmowy znając niektóre rozwiązania, jednak nie przedstawiaj ich z razu. Udostępniaj zasoby tylko wtedy, jeśli są znani na nowe etapy.

Zachęć ich, aby otrzymać pomoc. Zaproponuj uwagę w znalezieniu terapeuty lub wyjść z nimi do lekarza, gdy się boją. Wizyta lekarska jest niezbędna, aby pomóc postaci z zaburzeniem odżywiania wejść na określone kierunki oraz upewnić się, że otrzyma leczenie, którego wymaga.

Skup się na prywatnych uczuciach zamiast fizycznych opisów.

Istnieje też kilka rzeczy, jakich powinieneś unikać:

Nie tłumacz ich wyglądu, szczególnie, jeśli dotyczy muszy.

Nie wstydź się na ich potencjalne zaburzenie. Żeby tego ujść, używaj wyrażeń „ja”, takich jak „martwię się o ciebie” zamiast oświadczeń „ty”

Nie podawaj porad medycznych, jakich nie stanowisz w mieszkanie dać. Mówiąc: „Twoje życie jest atrakcyjne, nie masz powodu do depresji” lub „Jesteś interesujący, nie musisz wydawać na wadze”, nie rób nic, aby rozwiązać temat.

Nie próbuj zmuszać kogoś do leczenia. Wymagania i kolejna presja nie działają. O ile nie jesteś rodzicem małoletniego, nie możesz zmusić człowieka do działania. W ten rób nadwyrężasz drogę oraz odejmiesz trzon wsparcia, gdy najbardziej go marzą.

Gdyby jesteś drobni również jesteś przyjaciela, który Twoim zdaniem ma zaburzenie odżywiania, możesz udać się do jego ojców, aby wyrazić swoje obawy. Czasami rówieśnicy mogą dostrzec rzeczy, których rodzice nie, lub zobaczyć zachowania, które ukrywają przed rodzicami. Ich ojce mogą otrzymać od przyjaciela pomoc, której wymagają.